Sanat yaşamının 32. yılını 32. kişisel sergisiyle karşılayan Yıldız Teknik Üniversitesi Sanat ve Tasarım Fakültesi Öğretim Üyesi Prof. Dr. Lütfü Kaplanoğlu, yeni çalışmalarını Kabataş’taki Artmahall’de sergiliyor. Dr. Derya Aydoğan’ın küratörlüğündeki “ARYA”, doğa, zaman ve insanın iç dünyası arasındaki ilişkiyi resimsel bir meditasyon alanına taşıyor.
“İnsanın kendini dinlemesi günümüzün en değerli aryası”
Kaplanoğlu, hız merkezli çağda resimlerini neden “arya” olarak kurguladığını şöyle anlatıyor: “İnsanın kendiyle alakalı kurduğu ilişki, hayatın anlamındaki parametreleri oluşturuyor.” Sanatçıya göre insanın ruhuna yönelip kendisini dinlemesi, çağımızın en değerli aryalarından biri. Gözün gördüğüne dikkat etmek, dokunan elin hissini yaşamak ve doğanın kokularını duyumsamak da bu deneyimin parçaları.
Algılar dünyasında kaybolarak başkalarına dönüşmenin insanı kendi varlığına karşı körleştirebildiğini belirten Kaplanoğlu, insan bedenini rengi, ritmi ve sırlarla dolu fizyolojisiyle doğadan beslenen keşfedilmemiş bir evren olarak görüyor. Ona göre temel soru, bütün bunların farkında olup olmadığımız.
Figür, izleyicinin resme giriş noktası
Kaplanoğlu’nun tuvallerinde figürlerin yüzünü göstermeden geniş doğa manzaraları içine yerleştirmesi de serginin dikkat çeken unsurlarından. Sanatçı, figürün belirleyici olmaktan çok içinde bulunduğu dünyanın önemli olduğunu vurguluyor. Renkler, mesafeler, boşluklar ve uçsuz bucaksız doğa atmosferi resmin asıl sürecini kuruyor.
Figürü, izleyicinin esere dahil olmasını sağlayan bir başlangıç noktası olarak konumlandırdığını anlatan Kaplanoğlu, izleyicilerin zamanla figüre bakmayı bırakıp onun bulunduğu yere kendilerini yerleştirdiklerini belirtiyor. Böylece geçmişleri, beklentileri ve hayalleriyle figürün baktığı uzaklığa yöneliyorlar. Sanatçıya göre resimdeki yolculuk, figürün baktığı yerde değil, izleyicinin kendi içinde başlıyor.
Tuval yüzeyinde bir arkeolojik kazı
Eserlerdeki yoğun dokuyu insan ruhunun, toprağın ve atmosferin katmanlarıyla ilişkilendiren Kaplanoğlu, bu katmanların izleri, yaşanmışlıkları ve zamanın biriktirdiklerini sakladığını düşünüyor. Tuvalde üst üste uygulanan renkler kazındıkça yeni tonlar ortaya çıkıyor; her renk, sanatçının hayatıyla örtüşen bir tanıklığa dönüşüyor.
32 yıllık birikimden yeni bir üsluba
Sanat hayatının 32. yılında açtığı 32. kişisel serginin geçmişiyle bugünkü üslubu arasında kurduğu köprüyü değerlendiren Kaplanoğlu, rakamların yalnızca niceliksel karşılığı gösterdiğini söylüyor. Sanatçı, 32 kişisel sergisinin yanı sıra 200’den fazla ulusal ve uluslararası sergi ve projede yer aldı; 50’ye yakın serginin de küratörlüğünü üstlendi.
Kaplanoğlu, bütün bu birikimi sayılarla değil, algılama biçimine, sezgilerine ve sanatsal farkındalığına kattıklarıyla değerlendiriyor. “İlk günkü ben de bendim, bugünkü de benim. Değişen, kendimi ve dünyayı kavrama biçimim” diyen sanatçı, yenilikçi bir yaklaşımla sürekli gelişmeyi önemsiyor. Onun için deneyim; bildiklerini sorgulayabilmek, zaman zaman kendi doğrularının dışına çıkabilmek ve yeni olasılıkları keşfedebilmek anlamına geliyor.
