Dünyaca ünlü keman virtüözü David Garrett, “Millennium Symphony” turnesi çerçevesinde İstanbullu sanatseverlerle bir araya gelmeye hazırlanıyor. Klasik müzikten rock ve pop düzenlemelerine uzanan geniş yelpazesiyle her yaştan dinleyiciye hitap eden sanatçı, Stagepass organizasyonuyla Türkiye’deki hayranlarının karşısına çıkacak. Öte yandan, güncel gelişmeleri ve özel haberleri takip etmek isteyenler BirGün’ün WhatsApp kanalına ilgili bağlantı üzerinden ulaşabiliyor.
Harbiye Konseri Ne Zaman ve Nerede Gerçekleşecek?
Kemanın usta ismi David Garrett, 29 Ağustos tarihinde Harbiye Cemil Topuzlu Açıkhava Tiyatrosu sahnesinde performans sergileyecek. Uzun yıllardır popüler müzik ile klasik müzik arasındaki keskin hatları yumuşatan sanatçı için günümüzdeki temel mesele sadece türleri birleştirmek değil. Dijital imkanlar aracılığıyla ulaştığımız Garrett, arkasında görkemli bir kuyruklu piyanonun bulunduğu stüdyosundan bizlere müziğin evrimi, sanatın toplumsal etkisi ve konser kültüründeki değişimler hakkında önemli değerlendirmelerde bulundu.
David Garrett Kariyerindeki En Önemli İlkeyi Nasıl Belirledi?
Eğitimini Juilliard’da tamamlayan ve burada efsanevi Itzhak Perlman ile çalışan Garrett, sanatçının en büyük kuralının taklitçilikten kaçınarak şahsi yolunu çizmek olduğunu vurguluyor. Deneyimli virtüöz bu durumu şu sözlerle ifade ediyor: “Itzhak’tan veya büyük bir öğretmenden ya da sanatçıdan öğrendiğim en önemli ilke kendi yolunu bulmak. Doğru yolu da kendinizi bolca bilgiyle eğitirseniz ve bu bilgiyi kendinize ait doğru yolu bulmak için kullanırsanız bulabilirsiniz”.
Sanatçının sahne performanslarındaki en hassas noktası ise müziğin niteliğinden ödün verilmemesi. Garrett, kırmızı çizgisini şu şekilde tanımlıyor: “Sahnemdeki kırmızı çizgi müziğin arka planda kalması. Müzikal kaliteden ödün vermek zorunda kalmanız. Müzikten ödün verilmediği sürece her şey kabul edilebilir.”
Sanatçı Müzikal Sınırlar Konusunda Ne Düşünüyor?
Klasik ve popüler müzik dünyası arasındaki ayrımın sadece teknik tercihlerden değil, karşılıklı ön yargılardan kaynaklandığını belirten Garrett, bu engelleri aşmanın önemine değiniyor: “Duvarları yıkmak sanatçılar veya genel olarak insan olarak bize düşüyor. Belirli türlere, belirli enstrümanlara karşı ön yargılar var. Bu her iki yönde de olabilir. Amaçlarımdan biri, müziğin kendisinin farklı olduğunu ama farklılıktan keşfetmenin harika bir yolculuk olduğunu göstermek. Hayatta her şey farklı olanı aramakla ilgili. Bizi yeniden meraklı kılan ve hayatı ilginç kılan bu. Kulvarınızda çakılı kalmanız, sadece bildiğiniz şeylerle kendinizi rahat hissetmeniz ve hayat çok sıkıcı olur!”
Crossover (türler arası geçiş) projelerinin iki taraflı bir köprü kurduğunu savunan keman virtüözü, bu çalışmaların etkisini şu cümlelerle anlatıyor: “Klasik müzikle ilgilenmemiş, karşılaşmamış pek çok insana, en azından bir insan olarak benimle rahat hissetme, sahnede sevdiğim enstrümanla rahat hissetme ve yaptığım şeyi ilginç, çekici veya keyifli bulma şansı veriyorum ve bu sayede daha klasik bir şeyler dinlemeye başlayabiliyorlar. İki yönlü işliyor.”
Dijital Algoritmalar Sanat Dünyasını Nasıl Etkiliyor?
Müzik üretiminde algoritmaların tarafsız olmadığını savunan Garrett, platformların sadece kâr odaklı değil, toplumsal sorumlulukla hareket etmesi gerektiğine inanıyor: “Algoritmanın hayranı değilim. Algoritmanın ajandaları var. Bazen komediyi, bazen siyaseti, bazen de müziği daha çok öne çıkarıyor. Sürekli değişiyor. Tüm sanat dalları açısından dengeli değil. Ne satıyorsa onu öne çıkarıyor ama her şeyin ticarileşmek zorunda olmadığı bir dünyadayız aynı zamanda. Bu platformların da toplum için de önemli olan bir şeyleri de sunma sorumluluğu var.”
Müziğin en güçlü yanının ayrımcılığı reddeden ortak bir zemin sunması olduğunu belirten sanatçı, “Kültürün temelindeki fikir ve genel olarak müzik ile sanat temelindeki fikir, kimin dinlediği, birinin nerede dinlediği arasında hiçbir fark olmaması ve ayrımcılık olmaması. Bu insanları bir araya getirmek için harika temel. Hayat zorlaştığında sevginin, merhametin etkisi her zamankinden daha önemli oluyor. Müziğin sunabileceği şey de bu.” diyerek müziğin birleştirici gücüne vurgu yapıyor.
Modern Konser Kültürü Neden Müzikten Uzaklaşıyor?
Teknolojinin gelişimiyle birlikte konserlerin artık sadece müzik dinleme mekanı değil, birer sosyal onay ve prestij alanına dönüştüğünü söyleyen David Garrett, bu durumun sanatı ikinci plana atmasından rahatsızlık duyuyor. Müzisyen, konser deneyimine dair şu eleştiriyi getiriyor: “Etkinlik ve deneyim uğruna konsere veya festivale gidenlerle sorunum var. Müziğin kendisi geri planda kalıyor ve bu tarzım değil. Konserde müzik için bulunmak isterim. Bu, müziğin olmasını istediğimden biraz daha elitist bir hal alıyor, çünkü her şey ‘Bakın neredeyim, bu insanlarlayım, şu ve şu ünlü gruplarla kutlama yapıyorum, bu festivalin bir parçasıyım…’ haline geliyor ve bu müzik olmaktan çıkıp daha çok bir etkinlik haline geliyor. Şu anda bir müzisyen olarak müziğimizi daha çok bir etkinlik olarak paketlemeyi düşünmeniz ve yeniden değerlendirmeniz gerektiğinin farkındayım, çünkü her organizatör bize ‘Bizim sattığımız şey etkinliktir. Sanatçı satmıyoruz, müzik satmıyoruz, bir etkinlikte sansasyonel bir deneyim satıyoruz’ diyecek. Yine de bir konserde müzik dinlemeyi tercih ederim.”
Kemanıyla sınırları zorlayan sanatçı, konserlerin birer “gösteriş etkinliği” olmasındansa, sanatın kendisi için gidilen yerler olması gerektiğini savunarak sözlerini tamamlıyor: “Bir konsere gidiyorsam orada görünmek için değil, müzik için bulunmak isterim.”
